Friday, July 20, 2012

vidusara1.jpg (14529 bytes)


'ග්‍රීන්ඩෙක්‌ස්‌' - පාරිභෝගික දර්ශකයේ
මුල් තැන ඉන්දියාවට


ලෝකයේ හරිතවත් බව සඳහා බලපාන ඉතා වැදගත් වන කරුණක්‌ වන්නේ මිනිසුන් ගේ පරිභෝජන පිළිවෙත් කෙතරම් දුරට පරිසර හිතකාමී වේ ද යන්න ය. අප සිදු කරන සම්පත් අධි පරිභෝජනය නිසා ලෝකයේ ස්‌වාභාවික සම්පත් ක්‌ෂය වෙමින් තිබේ. එසේ ම අපේ ක්‍රියාකාරකම්වල පාරිසරික බලපෑම පිළිබඳව අපට හැඟීමක්‌ නොමැති වීම නිසා පරිසර දූෂණය හා වෙනත් පාරිසරික ගැටලු ද ඇති වී තිබේ. මේ බව අපට නිතර අසන්නට ලැබේ.

එසේ ම ඊට පිළියමක්‌ සේ යෝජනා වී ඇති තිරසර පරිභෝජන සංකල්පය සමස්‌තයක්‌ ලෙස කෙතෙක්‌ දුරට ලෝකයේ පිළිගැනීමට ලක්‌ ව තිබේ ද යන්න විමසිය යුතු පැනයකි. විශේෂයෙන් ජනතාව තිරසර පරිභෝජන පිළිවෙතක්‌ පිළිබඳව කෙතෙක්‌ දුරට උනන්දුවක්‌ දක්‌වන්නේ ද යන්න විමසීම මෙහි දී වැදගත් ය. මෙය පෞද්ගලික මට්‌ටමෙන් මෙන්ම සමාජයක්‌ රටක්‌ ලෙස වැදගත් වේ. ලෝකයේ රටවල් අතර මෙවැනි සංසන්දනයක්‌ සිදු කළ හැකි දර්ශකයක්‌ පිළිබඳව මෙවර විමසුම තුළින් සාකච්ඡා කරමු.

'ග්‍රීන්ඩෙක්‌ස්‌' දර්ශකය

නැෂනල් ජියෝග්‍රැෆික්‌ සංගමය විසින් ලෝක ප්‍රකට සමාගමක්‌ වන ග්ලෝබල් ස්‌කෑන් සමාගම සමග එක්‌ ව සකස්‌ කර ඇති පාරිභෝගික ග්‍රීන්ඩෙක්‌ස්‌ දර්ශකය (Greendex) මෙවැන්නකි. මෙය හඳුන්වා දී ඇත්තේ ජනතාව ගේ සත්‍ය පාරිභෝගික හැසිරීම හා ද්‍රව්‍යමය ජීවන රටාව පිළිබඳ තිරසර සංවර්ධන දර්ශකයක්‌ ලෙස ය. මෙය මුල් වරට සකස්‌ කරන ලද්දේ 2008 වර්ෂයේ දී වන අතර මේ සමීක්‌ෂණය හා රටවල් ශ්‍රේණිගත කිරීම මේ වර්ෂයේ දී සිදු කර ඇත්තේ සිවුවැනි වරට ය. මෙහි අරමුණ වන්නේ පාරිභෝගිකයන් ගේ පරිභෝජන රටා පිළිබඳව ප්‍රමාණාත්මක වශයෙන් මානනය කිරීම හා තිරසර පරිභෝජනය ප්‍රවර්ධනය කිරීම ය. මේ පාරිභෝගික කරුණු සංසන්දනය සඳහා යහපත් දර්ශකයක්‌ බව පෙනේ.

ඔවුන් මෙහි දී අවධානය යොමු කර ඇති ප්‍රධාන අංශ වන්නේ ආහාර, ප්‍රවාහනය හා නිවාස යන අංශ ය. මේ යටතේ බලශක්‌ති භාවිතය හා සංරක්‌ෂණය, පරිසර හිතකාමී නිෂ්පාදන භාවිතය වැනි කරුණු පිළිබඳව ද සැලකිලිමත් වන බව පෙනේ. මේ වර්ෂයේ දර්ශකය සඳහා එක්‌ රටකින් පාරිභෝගිකයන් දහසක්‌ පමණ වූ ප්‍රමාණයක්‌ සම්බන්ධ කරගනු ලැබේ. මේ පාරිභෝගිකයන් සමීක්‌ෂණයකට ලක්‌ කර ඔවුන් ලබාගත් ලකුණුවල සාමාන්‍යය ඇසුරින් සමස්‌ත ප්‍රතිඵලය ලබා ගෙන ඇත.

2012 වර්ෂයේ දී සමීක්‌ෂණයට ලක්‌ කළ රටවල් 17ක ප්‍රතිඵලවලට අනුව පරිසර හිතකාමී හැසිරීම් රටා වර්ධනය වී ඇත්තේ රටවල් පහක පමණකි. රටවල් 9ක පරිභෝජන රටාවල තිරසරභාවය අඩු වී තිබේ. මෙහි ඇති විශේෂත්වය වන්නේ මෙවර පළමු තැනට පැමිණ ඇති ඉන්දියාවේ පවා තිරසර භාවය අඩු වී තිබීමයි.

ඉන්දියාව මුල් තැනට - ඇමෙරිකාව අවසන් තැනට

මේ දර්ශකයේ පෙළ ගැස්‌ම අනුව ඉහළින් ම සිටින්නේ හෙවත් වඩාත් පරිසර හිතකාමී පරිභෝජනයක්‌ දැකිය හැක්‌කේ ඉන්දියාවෙහි ය. එය 58.9කි. ඉන්දියාව ළඟට දර්ශකයේ පසු වන්නේ චීනය (57.8) හා බ්‍රසීලය (55.5)යි. මේ සියල්ල දියුණු වන රටවල් වීමත් වේගයෙන් කාර්මීකරණය වෙමින් පවත්නා රටවල් වීමත් වැදගත් කරුණකි.

ආහාර සම්බන්ධව ඉන්දියාව ඉදිරියට පැමිණීමට, ආහාර පරිභෝජනය හා සම්බන්ධව ඉන්දියානුවන් අතර ඇති පිළිවෙත් බලපා ඇති බව පෙනේ. නිදසුනක්‌ ලෙස එරට ජනතාව අතර ගව මස්‌ පරිභෝජනය අඩු වීම දැක්‌විය හැකි ය. නිවාස සම්බන්ධව ද අඩු ම බලපෑමක්‌ සිදු වන්නේ ඉන්දියානුවන් අතර ය. චීන පාරිභෝගිකයන් ප්‍රවාහනයේ පරිසර බලපෑම අඩු ම ජනතාවක්‌ සිටින රට වේ. එහි වැඩි ම බලපෑමක්‌ ඇති වන්නේ අමෙරිකානුවන් හා කැනේඩියානුවන් අතිනි. එසේ ම ඉන්දියානු පාරිභෝගිකයන් අතරින් සියයට 45ක්‌ පමණ පිරිසක්‌ තම පාරිසරික බලපෑම පිළිබඳව කණගාටු වන බව පවසා තිබේ. ඒ සම්බන්ධව ඊළඟට පසු වන්නේ මෙක්‌සිකෝව හා චීනයයි.

මේ තත්ත්වය වඩාත් බරපතළ වන්නේ පොහොසත් රටවල වැසියන් අවම තිරසරභාවයෙන් යුක්‌ත පරිභෝජනයක යෙදෙන අතර ඔවුන් ඊට වගකිව යුතු නොමැති යෑයි ද සිතීම ය. ග්‍රීන්ඩෙක්‌ස්‌ දර්ශකයේ අඩු ම අගයක්‌ හිමි කරගෙන ඇත්තේ අමෙරිකාව (44.7) වන අතර කැනඩාව (47.9) ඊට උඩින් සිටියි. යුරෝපා රටවල් අතර අඩු මට්‌ටමක පසු වන්නේ ප්‍රංශයයි. තම පාරිසරික බලපෑම පිළිබඳව අඩු ම කණගාටුවකින් පසු වන පාරිභෝගිකයන් සිටින රටවල් අතර ඔස්‌ටේ්‍රලියාව, ජර්මනිය හා ජපාන ජාතිකයෝ ද වෙති.

තිරසර පරිභෝජනය හා ලෝකයේ හරිතවත් බව

තිරසර පරිභෝජනය ලෝකය වඩාත් පරිසර හිතකාමී වීම සඳහා අත්‍යවශ්‍ය වේ. එහෙත් ඉහත කී දර්ශකයේ දැක්‌වෙන ප්‍රවණතාව එතරම් යහපත් නො වේ. අප තුළ පරිභෝජනය තිරසර කිරීමට තබා පරිභෝජනයේ පාරිසරික බලපෑම් පිළිබඳව පිළිගැනීමට තරම් වත් සූදානමක්‌ නොමැති නම් එය තත්ත්වය තවත් බරපතළ කරවන බව පැහැදිලි ය.

මේ දර්ශකය සැකසීම සඳහා භාවිත කර ඇති මූලධර්ම භාවිත කරමින් අයකුට තමන් ගේ පෞද්ගලික හරිතවත් බව ගණනය කළ හැකි ය. ඒ සඳහා කළ යුතු වන්නේ අදාළ වෙබ් පිටුව (http://environment.nationalgeographic.com/environment/greendex/calculator) වෙත පිවිස ඔබේ පරිභෝජන දත්ත සැපයීම පමණි. මෙහි එන ඇතැම් කරුණු ශ්‍රී ලංකාවේ සාමාන්‍ය පාරිභෝගිකයකුට අදාළ නො විය හැකි බව ඇතැම් විට සිතිය හැකි වුවත් අපේ රටේ පරිභෝජන රටාව පවා වෙනස්‌ වෙමින් ඇති බව අප අමතක නො කළ යුතු ය.

අපේ අනාගත බලශක්‌ති සැපයුම ක්‌ෂුද්‍රජීවීන්?

බැක්‌ටීරියා මඟින් කාබනික අපද්‍රව්‍ය බලශක්‌තිය බවට පත් කළ හැකි ආකාරය පිළිබඳව මෑත කාලයේ දී යම් යම් පර්යේෂණ මඟින් පෙන්වා දී තිබේ. පසුගිය දා මේ පිළිබඳව නිකුත් වූ පර්යේෂණ පත්‍රිකාවකට අනුව ක්‌ෂුද්‍රජීවී ඉන්ධන කෝෂ (microbial fuel
cells - MFCs) මඟින් විදුලිය නිපදවීම බෙහෙවින් ඵලදායී ලෙස කළ හැකි ය. මේ කෝෂ යොදාගනිමින් කාබනික ද්‍රව්‍ය සෘජු ව ම බලශක්‌තිය බවට පත් කිරීම සිදු වේ. විද්යුත් රසායනික හා ජෛවීය ප්‍රතික්‍රියාකාරකවලින් සමන්විත එහි ඇනෝඩය අසළ බැක්‌ටීරියා වර්ධනය වේ. ඔවුන් ගේ පරිවෘත්තීය ක්‍රියාවලිය මඟින් ඔක්‌සිජන් විරහිත තත්ත්ව යටතේ ඉලෙක්‌ට්‍රොaන ඇනෝඩය වෙත ලබා දේ. මේ අනුව විදුලිබලය නිපදවීම සිදු වේ. මේ ක්‍රමය යොදාගනිමින් නාගරික අපද්‍රව්‍ය, කෘෂිකාර්මික හෝ සත්ත්ව අපද්‍රව්‍ය මඟින් විදුලිය නිපදවීමට හැකි ය. එහෙත් එහි තවදුරටත් සකස්‌ කළ යුතු අඩුපාඩු තිබේ. (මූලාශ්‍රය( ChemSusChem, DOI: 10.1002/
cssc.201100777)

මේ අතර ක්‌ෂුද්‍රජීවීන් යොදාගනිමින් කෘෂිකාර්මික අපද්‍රව්‍ය මඟින් වැඩි බලශක්‌තියක්‌ නිපදවීමේ ක්‍රමයක්‌ පසුගිය දා නිකුත් වී ඇති අධ්‍යයන වාර්තාවකින් පෙන්වා දී තිබේ. මෙහි දී හයිඩ්‍රජන් හා ජෛව ඉන්ධන නිපදවිය හැකි ය. වර්තමානයේ ජෛව ඉන්ධන නිපදවන ප්‍රමාණය මෙන් විසි ගුණයක්‌ තරම් අධික ජෛව ඉන්ධන ප්‍රමාණයක්‌ ඉන් නිපදවිය හැකි ය. මේ සඳහා යොදාගෙන ඇති ජෛවවිද්යුත්රසායන ක්‍රමවේදය හඳුන්වන්නේ ක්‌ෂුද්‍රජීවී විද්යුත් විච්ඡේදක කෝෂ (microbial
electrolysis cells - MECs) යනුවෙනි. එහි දී බැක්‌ටීරියා මඟින් කෘෂිකාර්මික අපද්‍රව්‍ය බිඳ දමා පැසීමට ලක්‌ කර ජෛව ඉන්ධන නිපදවනු ලැබේ. මේ ක්‍රියාවලියේ අනෙක්‌ වැදගත්කම වන්නේ තවත් බැක්‌ටීරියාවක්‌ මඟින් පැසීමේ අතුරුඵල හා එතනෝල් නො වන ද්‍රව්‍ය යොදාගනිමින් හයිඩ්‍රජන් නිපදවීමයි. අපද්‍රව්‍ය ඉවත් කිරීම නිසා මෙය මුල් බැක්‌ටීරියාවේ වර්ධනය සඳහා ද හිතකර වේ. මෙහි දී නිපදවනු ලබන බලශක්‌තිය මින් පෙර සිදු කරන ලද ක්‍රම මෙන් සැලකිය යුතු ප්‍රමාණයක්‌ විම විශේෂිත ය. මීට හේතුව වශයෙන් සඳහන් කරනු ලබන්නේ අදාළ බැක්‌ටීරියාව විශේෂයෙන් තෝරාගන්නා ලද බැක්‌ටීරියාවක්‌ වීමයි. (මූලාශ්‍රය( Environmental Science &
Technology, DOI: 10.1021/es3008497)

මේ අනුව ක්‌ෂුද්‍රජීවීන් යොදාගනිමින් විදුලිය නිපදවීම ප්‍රවර්ධනය කළ හැකි නම්, එය ගැටලු රැසකට විසඳුමක්‌ විය හැකි ය. නිදසුනක්‌ ලෙස අපද්‍රව්‍ය පිළිබඳ ගැටලුවට, බලශක්‌ති අවශ්‍යතාව සපුරාගැනීමට මෙන්ම සම්මත ජෛව ඉන්ධන මඟින් ඇති කරන ආහාර හා භූමිය ආශ්‍රිත ගැටලු සඳහා ද මේ මඟින් පිළිතුරු සැපයේ. 
vidusara1.jpg (14529 bytes)


මීළඟ සුනාමිය ඉලෙක්‌ට්‍රොනික අපද්‍රව්‍ය ද?

කොළඹ විශ්වවිද්‍යාලයීය රසායන විද්‍යා සංගමය විසින් පවත්වනු ලබන "2012 රසායන විද්‍යා දිනයට" සමගාමීව පළ වේ.

දෙ දහස්‌ හතරේ දෙසැම්බර් විසි පස්‌ වැනි දා උදා වීමට පෙර සුනාමිය ලාංකිකයන් කිසිවකු දැන සිටි සිද්ධියක්‌ නො වේ. සුනාමි තත්ත්වය ඇති වූ පසු එයට මුහුණ දිය යුත්තේ කෙසේ දැයි කිසිවකුත් දැන සිටියේ නැත. මෙතරම් අධික ජීවිත හානි ප්‍රමාණයක්‌ වාර්තා වීමට එයත් එක ප්‍රධාන හේතුවකි. ලාංකික ජන මනස තුළ ස්‌වාභාවික විපත් ලෙස සනිටුහන් වන්නේ නාය යැම්, ගං වතුර හෝ නියඟය ගැන පමණකි. අපේ පාසල් පොත පත පවා ලියෑවී තිබෙන්නේ මේ අදහස්‌ ළමයින් තුළට කාවද්දමිනි. එහෙත් දැන් තත්ත්වය වෙනස්‌ වෙමින් පවතින බව කිව යුතු ය. ගිනි කඳුවල මූලික අවධිය වන උණු දිය උල්පත් මෙන්ම සුළු භූමිකම්පා තත්ත්වයන් මෙරටින් ක්‍රමයෙන් වාර්තා වන අයුරක්‌ දක්‌නට ලැබේ.

මිනිස්‌ ක්‍රියාකාරකම් බොහොමයක්‌ ස්‌වාභාවික විපත් වර්ධනය කරන ආකාරයට සකස්‌ වී තිබීම කණගාටුවට කරුණකි. මෙයින් ඇති වන විනාශය පාලනය කර ගැනීම සඳහා ආපදා කළමනාකරණ අමාත්‍යංශය වැනි ව්‍යqහ පිහිටුවීමට පවා සිදු වී ඇත. කාර්මීකරණය බොහෝ විපත්වලට මඟපාදයි. අධික කෘෂි රසායන භාවිතය, පොලිතීන් උවදුර, වායු දූෂණය, ප්‍රකාශ රසායනික ධූමිකාව, භූගත ජල මූලාශ්‍ර අපවිත්‍ර වීම හා කසළ අපහරණය විධිමත් නො වීම මින් කිහිsපයකි. වර්තමාන ආර්ථික සමාජීය සාධක සැලකිල්ලට ගැනීමේ දී මේ තත්ත්වයන් මුලින් උපුටා දැමීම කළ නො හැක්‌කක්‌ නමුත් සිදු වන විනාශය පාලනය කිරීම සහ මේ පිළිබඳ අවශ්‍ය තොරතුරු හා දැනුම සමාජගත කිරීම සිදුවිය යුතු ය.

මේ අරමුණ ඇති ව ළමයින් ගේ දැනුම වර්ධනය කිරීම හා ඉදිරියේ ඇති වන තත්ත්වයන්ට මුහුණ දීමට හැකි වන අයුරින් අ.පො.ස. උසස්‌ පෙළ විෂය නිර්දේශය යාවත්කාලීන කර පරිසර රසායන විද්‍යාව යටතේ ඉලෙක්‌ට්‍රොනික අපද්‍රව්‍ය පිළිබඳ කරුණු ඇතුළත් කොට ඇත.

ඉලෙක්‌ට්‍රොනික අපද්‍රව්‍ය ((e waste)

ඕනෑ ම විද්යුත් හෝ ඉලෙක්‌ට්‍රොනික උපාංගයක්‌ හේතුවෙන් ශේෂ වන අපද්‍රව්‍ය ඉලෙක්‌ට්‍රොනික අපද්‍රව්‍ය ලෙස හැඳින්වේ. දියුණු රටවල් අද මුහුණ දෙන ප්‍රධාන ප්‍රශ්නයක්‌ බවට ඉලෙක්‌ට්‍රොනික අපද්‍රව්‍ය පත් ව ඇත. ඔවුන් මේ තත්ත්වය පාලනය කරනුයේ නො දියුණු රටවලට, පාවිච්චි කරන ලද උපාංග අපනයනය කිරීම ම`ගිනි. ශීඝ්‍ර තාක්‌ෂණික වෙනස්‌ වීම්, අඩු මූලික පිරිවැය මෙන්ම ඉක්‌මන් යල් පැනීම් හේතුවෙන් මේ අර්බුදය තවදුරටත් උග්‍ර වෙමින් පවතියි.

පෙර දිනයක අධි තාක්‌ෂණික උපාංගයක්‌, වසර කිහිපයක අවෑමෙන් පාරිසරික තර්ජන ඇති කරන කසළ ගොඩක්‌ බවට පත් වීම අද වන විට නතර කළ නො හැකි ව ඇත. උදාහරණයක්‌ ලෙස අති නවීන පරිගණකයක වුවත් උපරිම ආයු කාලය වසර හතක්‌ බව වාර්තා වේ. දියුණු වෙමින් පවතින අප වැනි රටවල් බොහොමයක්‌, පාවිච්චි කරන ලද නමුත් ක්‍රියාත්මක තත්ත්aවයේ පවතින මෙවැනි උපාංගවල ලාභීන් බවට පත් වේ. ඉලෙක්‌ට්‍රොනික කසළ අර්බුදය අද වන තුරු ශ්‍රී ලංකාව තුළ තදින් හිස ඔසවා නොමැති මුත් චීනය, ඉන්දියාව, මැලේසියාව, ඝානාව මෙන්ම තවත් අප්‍රිකානු රටවල ද මේ තත්ත්වය පැනනඟිමින් පවතින බව නො රහසකි. නියමිත තාක්‌ෂණයට අනුකූල නො වන ඉලෙක්‌ට්‍රොනික කසළ අපහරණය විවිධ පාරිසරික ගැටලුවලට මඟපාදයි. පාලනයකින් තොර පුළුස්‌සා දැමීම, කොටස්‌ ඉවත් කිරීම සහ පහත් බ්ම් ගොඩ කිරීම සඳහා භාවිත කිරීම ම`ගින් පරිසරයට විශේෂයෙන් ම භූගත ජල මූලාශ්‍රවලට ඇති වන හානිය ඉතා විශාල වන අතර විවිධ සෞඛ්‍ය ගැටලු ඇති වීමට ද මඟපාදයි. ප්‍රාථමික උපක්‍රම භාවිත කොට ඉලෙක්‌ට්‍රොනික කසළ පැසුම්කරණය එම ක්‍රියාවලියේ යෙදෙන්නන්ට බොහෝ සෞඛ්‍ය ගැටලු ඇති කරන්නක්‌ බව ද දැනට තහවුරු වී ඇත.

වර්තමාන ශ්‍රී ලංකාව තුළ තත්ත්වය

එතරම් කතාබහට ලක්‌ නො වුණ ද, ශ්‍රී ලංකාව තුළ ද ඉලෙක්‌ට්‍රොනික අපද්‍රව්‍ය අර්බුදය යම්තාක්‌ දුරට පවතියි. යල් පැනගිය හෝ භාවිතයට නුසුදුසු පරිගණක උපාංග, සංයුක්‌ත තැටි ධාවක යන්ත්‍ර, ජංගම දුරකථන, ශීතකරණ, CFL බල්බ සහ විදුලි කෝෂ මේ සඳහා සෘජු ව දායක වේ.

ඉවත ලන CFL විදුලි පහන් පරිසරයට රසදිය මුදාහරින ප්‍රධාන මූලාශ්‍රයකි. එක්‌ විදුලි පහනක සාමාන්‍යයෙන් රසදිය මිලි ග්රෑම් හතරක පමණ ප්‍රමාණයක්‌ අඩංගු වේ. කාර්යක්‌ෂම ආලෝක උත්පාදනයක්‌ සඳහා අත්‍යවශ්‍ය ගුණාංග රැසක්‌ රසදිය ලෝහයේ අඩංගු වේ. එහෙත් පරිසරයට එක්‌ වූ විට එය ජීවීන්ට ඉතා ම හානිදායක වේ.

අසූව දශකයෙන් ඇරඹුණු විවෘත ආර්ථික පිබිදීමත් සමඟ ඉලෙක්‌ට්‍රොනික උපාංග පරිභෝජනය ඉහළ ගිය අතර ඒ සියල්ලක්‌ ම පාහේ අද වන විට ඉවත දැමිය යුතු තත්ත්වයට පත් ව ඇත. නව්‍ය සහ වැඩිදියුණු කරන ලද උපාංග ආනයනය කරත් ම ඉන් ප්‍රතිස්‌ථාපනය වන පැරැණි උපාංගයන්ට හිමි වන්නේ කසළ බඳුනයි. එහෙත් මේ ඉවත ලන සැම ඉලෙක්‌ට්‍රොනික උපාංගයක්‌ ම පරිසරයට හා මිනිසාට වින කරන ද්‍රව්‍ය අඩංගු විෂ ආකාරයක්‌ බව නම් සඳහන් කළ යුතු ම ය. ඉලෙක්‌ට්‍රොනික අපද්‍රව්‍යවල අඩංගු අනතුරුදායක සංඝටක මොනවා දැයි මඳක්‌ විශ්ලේෂණය කර බලමු.

ඊයම් (Lead)

විද්යුත් උපාංගවල බහුල ව අඩංගු වේ. ඊයම් අම්ල විද්යුත් කෝෂ, පෑස්‌සුම් ද්‍රව්‍යයක්‌ වන සෝල්ඩර්, විදුලි රැහැන් මත ආවරණ පටලයක්‌ ලෙස මෙන්ම ජංගම දුරකථන පරිපථ හා බාහිර ආවරකයක්‌ ලෙස ද ඊයම් යොදා ගනියි. මිනිස්‌ සිරුර තුළ ඊයම් සංයෝග අඩංගු වුව ද අධික සාන්ද්‍රණයන් විෂ සහිත වේ. Pb2+ අයනය, අධික ලෙස තයෝල (Thiols) සහ ෆොස්‌ෆේට (Posphates) සමඟ ස්‌ථායි සංයෝග සාදමින් වකුගඩුවල, අක්‌මාවේ සහ මොළයේ සෛලවල ජීව රසායනික ප්‍රතික්‍රියාවලට බාධා ඇති කරයි. අධිරුධිර පීඩනය, නිරක්‌තිය, මළ දරු උපත් ඇති වීම, ස්‌නායු ආබාධ, මඳ සරු භාවය ඊයම් විෂ වීම හේතුවෙන් ඇති විය හැකි බවට හඳුනාගෙන ඇත. මව ගෙන් දරුවාට පවා මවු කිරි ම`ගින් ඊයම් සංයෝග ශරීරගත වීම සිදු විය හැකි ය.

රසදිය (Mercury)

උෂ්ණත්ව මාපන, පිහිටුම් සංවේදක, විදුලි ස්‌විච හා විශේෂයෙන් විසර්ජන පහන්වල භාවිත වේ. බොහෝ පරිගණක උපාංගවල ද රසදිය සංයෝග අඩංගු බව ද සඳහන් කළ යුතු ය. වර්තමාන ශ්‍රී ලංකාවට වඩාත් ම තර්ජනයක්‌ එල්ල වන රසදිය ප්‍රභවය ඉවත ලන CFL විදුලි බුබුළු ය. ඉතා කුඩා සාන්ද්‍රණවල දී පවා මිනිස්‌ සිරුරට විෂ සහිත වන රසදිය, බිළිඳුන් හා කුඩා දරුවන්ගේ මොළයේ වර්ධනයට අහිතකර බලපෑම් එල්ල කරයි. රසදිය, වාෂ්ප වශයෙන් වායුගෝලයට එක්‌ විය හැකි ලෝහයකි. රසදිය වාෂ්පයට අධික ලෙස නිරාවරණය වූ පුද්ගලයන්ට මොළය, වකුගඩු, ස්‌නායු හෝ පෙනහලු ආබාධ ඇති වීමේ හැකියාවක්‌ පවතියි. ලෝහමය රසදිය පමණක්‌ නො ව මෙතිල් (CH3) කාණ්‌ඩ අඩංගු රසදිය සංයෝග ජීවීන් ගේ සිරුර තුළ එක්‌රැස්‌ වීමේ අවදානමක්‌ පවතියි. දිගුකාලීන බලපෑම් ඇති කිරීමට මේ සංයෝග සමත් වේ.

කැඩ්මියම් (Cadmium)

බෝහෝ පරිගණක උපාංගවල මෙන්ම ජංගම දුරකථන කොටස්‌වල අන්තර්ගත වන අතර ප්ලාස්‌ටික්‌ ස්‌ථායිකාරකයක්‌ ලෙස ද යොදා ගැනේ. පැරැණි ජංගම දුරකථන බොහොමයක නිකල් කැඩ්මියම් විද්යුත් කෝෂ අඩංගු විය. කැඩ්මියම් පිළිකා කාරකයක්‌ ලෙස හඳුනාගෙන ඇති අතර පෙනහලු හා අක්‌මාව අශ්‍රිත ගැටලු ඇති කරයි. ශරීරය තුළ දිගුකාලීනව එක්‌රැස්‌ වීමට හැකියාවක්‌ ඇති බැවින් භයානක ප්‍රතිඵල අත් කර දිය හැකි ලෝහයකි.

බෙරිලියම් (Berillium)

අර්ධ සන්නායක මාත්‍රණය සඳහා යොදා ගනියි. එමෙන්ම තඹ බෙරිලියම් මිශ්‍ර ලෝහයක්‌ ලෙස ද විද්යුත් උපාංගවල භාවිත වේ. අධික උෂ්ණත්වයන් යටතේ රත් කිරීමේ දී මේ සංයෝගවල අඩංගු බෙරිලියම් පරිසරයට මුදා හැරේ. මේ මඟින් නිදන්ගත රෝගයක්‌ වන බෙරිලිකොසිස්‌ (Beryllicosis) තත්ත්වය ඇති විය හැකි ය. එමෙන් ම පිළිකා කාරකයක්‌ ලෙස වර්ගීකරණය කර ඇති මෙය මූලිකව පෙනහලු රෝග ඇති කිරීමට දායක වේ.

ආසනික්‌ සහ බේරියම්
(Arsanik and Barium)

ආසනික්‌ බොහෝ විට ඩයෝඩවල අඩංගු වන අතර බේරියම් අඩංගු සංයෝග පුළි`ගු පේනුවල, රික්‌තක නළ හා ප්‍රතිදීප්ත පහන්වල දක්‌නට ලැබේ. ආසනික්‌ ඉතා කුඩා නිරාවරණයන් යටතේ පවා දරුණු ප්‍රතිඵල අත් කර දෙන පිළිකාකාරකයක්‌ වන අතර මරණය පවා සිදු විය හැකි ය. බේරියම් ලෝහමය තත්ත්වයේ අස්‌ථායි වන අතර විෂ සහිත ඔක්‌සයිඩ සාදයි. මොළයේ ඇති වන ඉදිමීම, මාංශ පේශිවල දුබලතා සහ අක්‌මාව හා හදවතට හානි ඇති කිරීමට ද බේරියම් සංයෝග සමත් වන බව තහවුරු වෙයි.

කාබනික සංයෝග (Organic compounds)

ලෝහ සංයෝග මෙන්ම බොහෝ අහිතකර කාබනික සංයෝග ඉලෙක්‌ට්‍රොනික අපද්‍රව්‍යවල අඩංගු වේ. පී.වී.සී. (Polyvinyl chloride), බ්රෝමිනීකෘත සංයෝග (Brominated compounds) සහ බහුක්‌ලෝරිනීකෘත දිවිත්ව ෆීනෝල (Polychlorinated biphenyls) මින් කිහිපයකි. පිළිස්‌සීමට ලක්‌ කිරීමේ දී වායුගෝලයට විෂ සහිත සංඝටක මුදා හැරීම මේ සංයෝගවල ලක්‌ෂණයකි. පිළිකාකාරක ගුණ ඇති අතර පෙනහලු මෙන්ම ශ්වසන ආබාධ ඇති කරයි.

ඉලෙක්‌ට්‍රොනික කසළ කළමනාකරණය

ප්‍රතිචක්‍රීකරණය හා නැවත භාවිතය ඉලෙක්‌ට්‍රොනික කසළ කළමනාකරණයෙහි මූලික අභිප්‍රායන් වේ. දියුණු රටවල ඒ සඳහා විශේෂයෙන් නිර්මාණය කරන ලද ප්‍රතිචක්‍රීකරණ මධ්‍යස්‌ථාන මඟින් ඉලෙක්‌ට්‍රොනික උපාංග කොටස්‌වලට වෙන් කොට ප්‍රයෝජනවත් දැ උකහා ගැනීම සිදු වේ. එහෙත් මෙහි දී විෂ සහිත අපද්‍රව්‍ය මඟින් මිනිසාට හෝ පරිසරයට හානියක්‌ නො වීමට වගබලාගැනීම ඉතා වැදගත් වේ. පහත් බිම් ගොඩ කිරීම සඳහා ඉලෙක්‌ට්‍රොනික අපද්‍රව්‍ය යොදා ගැනීම ඉතා ම භයානක තත්ත්වයකි. විෂ රසායනික ද්‍රව්‍ය, විශේෂයෙන් ම බැර ලෝහ සංයෝග පාංශු ජලයට කාන්දු වීම මෙහි දී සිදු වේ. එමෙන් ම පිළිස්‌සීම මඟින් අපද්‍රව්‍ය බැහැර කිරීමට කටයුතු කිරීම ද සුදුසු නො වේ. ඉතා විෂ සහිත දුමාරයක්‌ මෙමඟින් ඇති වන අතර බැර ලෝහ වායුගෝලයට මුදාහැරීම ද එක්‌ විනාශකාරී අතුරු ඵලයකි.

අවසන් වශයෙන් කිව යුත්තේ, ඉලෙක්‌ට්‍රොනික උපාංග කොතෙක්‌ අප ජීවිතය පහසු කළ ද ඒ හා සම්බන්ධ වූ අවදානමක්‌ ඇති බවයි. මේ තත්ත්වය කළමනාකරණය කිරීම ස`දහා අපද්‍රව්‍ය කළමනාකරණය පිළිබඳ ''Three R'' මූලධර්මය භාවිත කළ හැකි ය. ඒවා නම් අවම කිරීම (Reduce), නැවත භාවිතය (Reuse) සහ ප්‍රතිචක්‍රීයකරණය (Recycle) ය. ඉලෙක්‌ට්‍රොනික කසළ අවම කිරීම සිදු කළ හැක්‌කේ හො`ද නඩත්තු කිරීමක්‌ මඟින් හා ජීව කාලය නිවැරැදිව සුසර කිරීම ම`ගිනි. නව උපාංගයකට යැම වෙනුවට යාවත්කාලීන කිරීමෙන් කසළ ප්‍රමාණය අවම වේ. නැවත භාවිතය ඉලෙක්‌ට්‍රොනික කසළ සම්බන්ධයෙන් නම් තාවකාලික විසඳුමක්‌ පමණකි. ප්‍රතිචක්‍රීකරණය මඟින් කසළ පරිමාව අඩු වන අතර ම අවශ්‍ය මූලික කොටස්‌ ප්‍රතිජනනය ද සිදු වන බැවින් එය වඩාත් උචිත විසඳුමකි.

එක්‌ අයකුට සමස්‌ත ලෝකය ම ගලවා ගැනීමට නො හැකි වග සැබෑවකි. එහෙත් එකිනෙකා කුඩා පරිමාණයෙන් හෝ තමා සතු වගකීම් කොටස ඉටු කරන්නේ නම් මහත් ව්‍යසනයක්‌ නවත්වා ගැනීමට හැකි වනු නො අනුමාන ය. ඉලෙක්‌ට්‍රොනික කසළ ව්‍යසනය කෙමෙන් හිස ඔසවමින් පවතියි. ඒ සම්බන්ධයෙන් අවධානය යොමු කිරීමට නීති රෙගුලාසි පැනවීමට මෙන්ම අවශ්‍ය දැනුම සමාජගත කිරීමට මේ සුදුසු ම කාලයයි. අමතක නො කළ යුතු කියමනක්‌ නම් වළක්‌වා ගැනීම ප්‍රතිකාරයට වඩා යහපත් බවයි. ඉතින් අපි වහ වහා ඉලෙක්‌ට්‍රොනික අපද්‍රව්‍ය ව්‍යාසනය පාලනය කිරීම සඳහා වන තමන් සතු යුතුකම් කොටස ඉටු කරමුෘ

කොළඹ විශ්වවිද්‍යාලයයේ
රසායන විද්‍යා අධ්‍යයනංශයේ අංශාධිපති,
මහාචාර්ය කේ. ආර්. රංජිත් මහානාම

Wednesday, July 11, 2012



Reduce consumption of food and natural resources for survival of mankind

 

article_image
Dr. Mathu H. Liyanage

The world is facing a grave crisis today with the increase of the global population and the resultant increase in the basic needs of the people and enforced attempts to meet them by reducing natural resources. This trend has to be reversed soon before the human race takes a deadly beating.

The global population reached seven billion last year and it is predicted that, by 2050, it will reach 11 billion.

The unprecedented growth of population and the impending prosperity of countries such as China, India and Brazil will make the rise in consumption phenomenal. It is in these circumstances indeed that the Malthusian theory becomes a reality.

Growth in population means growth in consumption and a greater demand on natural resources for production, viz. fossil fuels, fresh water, ores, biomass and minerals. Intensive demand for them with limited supply will push the prices higher and the cost of living.

It is the developed countries with only about 20 per cent of the world’s population consume 85 per cent of its resources. The average person in the developed countries is said to use energy 40 times more than a person in the developing countries. If both the developed countries and developing countries use the same quantity of energy from the combustion of fossil fuels and have access to the same sources of energy, the end result will indeed be catastrophic.

It is reported that over the last 100 years that fossil fuels had grown 30 times and industrial production 50 times, indicating a glimpse of the devastation that may be caused to natural resources.

It is advocated in many quarters that restrictions on population growth and sustainable consumption of natural resources, which march on arm-in-arm, is the key to this world crisis.

It may perhaps be possible for developing countries to feed, provide water, shelter and energy for the increasing population if developed countries reduce their own consumption of natural resources, lowering the price of products and reducing the need to import mineral resources from developing countries.

Sustainable development is simply the use of resources to meet the needs of the people whilst preserving the environment. Plant trees when trees are cut down for building is a very simple example but it is not so in many as, for instance, the supply of fossil fuels, land and minerals is limited, finite and constant and cannot be replaced for ages. The obvious answer is to cut down production by developed countries without losing prosperity by adopting suitable economic mechanisms.

These ultimately boil down to sustainable development - the right to improvement and advancement of economic, social, cultural and political conditions. Improvement implies a change that ensures a life of dignity, and changes should invariably include action to eradicate and alleviate widespread poverty, unemployment and social inequality now prevalent in the society. Social development will hopefully ensure and help enhancing the individual person’s well-being by integrating socioeconomic development, and environmental conservation and protection. Summing up, it is meeting the basic needs of the human being by providing easy access to food, housing, health services, education and fair distribution of income.

United Nations Rio+20 Sustainable Development Summit in Brazil attended by more than 100 world leaders and about 45,300 participants has ended minus any tangible results to be complacent about. It appears that the leaders have agreed in vague terms to negotiate a set of sustainable development goals by 2015 on issues such as food, land, water, food, waste and poverty but have not been able to agree on what those goals should be.